J.J. Voskuil is mede-oprichter en tevens onze eerste ambassadeur. Andere schrijvers hebben voor kortere of langere periode het estaffettestokje overgenomen en zich, op een manier die bij hem of haar past, ingezet voor onze doelstelling. Tot op heden hebben we ons literaire karakter niet verloren en werken we samen met schrijvers en opiniemakers om de publieke opinie ten gunste van de dieren in de vee-industrie te veranderen. Onze huidige ambassadeur is schrijfster, programmamaakster en actrice Karen van Holst Pellekaan.

 

 

Op 9 februari 2010 nam de Vlaamse schrijver Dimitri Verhulst het ambassadeurschap van Karen van Holst Pellekaan over. Dimitri Verhulst, schrijver van onder meer de bestsellers De helaasheid der dingen en Godverdomse dagen op een godverdomse bol zal zich als ambassadeur van Varkens in Nood gaan inzetten voor de miljoenen varkens in de Vlaamse en Nederlandse vee-industrie. Verhulst maakt zich vooral boos over het castreren van biggen:

Verhulst: “Men hoeft geen vegetariër te zijn om het belang van dierenwelzijn hoog in te schatten, en uiteindelijk is dat een markt die de vleesbaronie te zeer uit het oog verliest: namelijk die van de vleeseter die er prijs op stelt dat er geen barbarij aan zijn maaltijd is voorafgegaan. Van de man die gaarne een rollade eet zo nu en dan, doch enkel als het met manieren kan. Maar wat niet wordt aangeboden, kan moeilijk worden aangeschaft. Wie daar een belangrijke rol in spelen kan, spelen moet, zijn de supermarkten.”

Met de benoeming van Verhulst wil Varkens in Nood haar succesvolle anti-castratiecampagne uitbreiden naar België. Binnenkort wordt 80% van alle in Nederland verkochte mannelijke varkens niet meer gecastreerd. In België worden echter alle biggen nog steeds (onverdoofd) gecastreerd en daar wil Verhulst zo snel mogelijk verandering in brengen. Verhulst: “De boeren boven de Moerdijk zijn dolgelukkig als ze eindelijk van dat nutteloze, tijdsrovende en vreselijke castreren verlost zijn. Ze hebben dit sadisme als bezigheidstherapie heus niet vandoen, hun dagen zijn meer dan gevuld. Boer en dier een beter bestaan bezorgen met één en dezelfde maatregel, je hoort het te weinig. Maar het bestaat. En als er iemand zijn nek durft uit te steken, zal het uiteindelijk ook in België bestaan.”

 

 

 

Schrijver J.J Voskuil richtte in 1997 met Hans Baaij (directeur) Stichting Varkens in Nood op. Voskuil was daarmee de eerste ambassadeur van Varkens in Nood. De eerste campagne was een groot succes met paginagrote advertenties in de landelijke dagbladen waarin de regering werd opgeroepen om de vee-industrie uit Nederland te verbannen.

Schrijver Koos van Zomeren volgde J.J. Voskuil op. Dankzij hem werd ook de tweede campagne, met paginagrote advertenties in de kranten en grote posters op billboards bij stations in het hele land, een succes.

Youp van ’t Hek trok veel aandacht met zijn campagne voor een diervriendelijker kerstfeest. Het ongeloof bij veel verstokte vleeseters dat zelfs Youp het opnam voor de varkens in de vee-industrie had tot gevolg dat kritiek op de vee-industrie niet langer geassocieerd werd met linkse alternatieve types.

Vervolgens was het de beurt aan vijf kinderboekenschrijvers: Rindert Kromhout, Yvonne Kroonenberg, Ton van Reen, Jacques Vriens en de inmiddels tot ons verdriet overleden Thea Beckman. Honderdduizenden kinderen werden bereikt met informatie over de varkens. De spreekbeurt over varkens die Jacques Vriens schreef, wordt nog steeds door vele kinderen gebruikt.

Het ambassadeurschap van Robert Long was bewogen. Tussen oktober 2000 en februari 2001 heeft Robert met een enorme toewijding, met veel bravoure en vaak op humorvolle en indrukwekkende wijze de zaak van de miljoenen varkens in nood gediend. Long vergeleek de stallen in de vee-industrie met nazi-concentratiekampen. Die vergelijking viel niet overal in goede aarde en leidde tot grote polemieken in krant en op televisie. LTO begon daarop een rechtszaak. De rechter oordeelde dat een vergelijking van de varkenshouderij met Dachau of meer algemeen met concentratiekampen niet onrechtmatig is. Robert Long overleed tot onze spijt op 15 december 2006.

© Collage, Aldeboarn

 
Paul Cliteur zette zich in voor de Universele Verklaring van de Rechten van het Productiedier. In deze verklaring wordt onder meer gepleit voor een Internationaal Gerechtshof voor Dieren. Meer dan 100 auteurs van naam en faam ondertekenden de verklaring. De Universele Verklaring van de Rechten van het Productiedier kunt u downloaden.

Jan Terlouw heeft voor Varkens in Nood onder andere een aangrijpend verhaal geschreven over onze dolgedraaide consumptiemaatschappij, waarin de dieren steeds het onderspit delven. Het Orion Ensemble heeft dit op muziek van Astor Piazzolla gezet. Terlouw en het Orion Ensemble hebben vervolgens een aantal literaire concerten gegeven, onder meer tijdens onze kerstprotestdienst in Paradiso op tweede kerstdag 2005. Jan Terlouw leidde daarnaast het door Varkens in Nood georganiseerde debat rond de Europese Verkiezingen in 2005 en de bijeenkomsten in Paradiso. De bijeenkomsten kunt u bekijken via Fabchannel.