Misstand #1: Apathie, depressie en gestoord gedrag door prikkelarme omgeving

Varkens zijn nieuwsgierig en onderzoekend. In (semi-)natuurlijke omstandigheden zijn ze tot wel 75% van hun actieve tijd bezig met het onderzoeken van hun omgeving. Zo foerageren varkens wel zes tot zeven uur per dag en leiden ze een complex sociaal leven, waarbij vrouwelijke dieren (zeugen) groepen vormen samen met hun nakomelingen (jonge biggen en jongvolwassen varkens).

Varkens in de vee-industrie leven daarentegen een zeer eentonig bestaan. In de kale hokken hebben ze weinig tot niets te doen: er is geen stro, ze kunnen niet naar buiten kijken, er is amper ruimte en er valt niets te onderzoeken. Ze zijn dan ook 80% van hun tijd bezig met rusten of nietsdoen. Dit prikkelarme bestaan leidt, net zoals dit bij mensen het geval zou zijn, tot psychische stoornissen, zoals (ernstige) apathie. Apathie is een ziekelijke onverschilligheid die gepaard gaat met passief gedrag, gebrek aan interesse voor de omgeving en depressiviteit. Het is herkenbaar aan verminderd sociaal gedrag, veel liggen en slapen, bewegingsloos staan of liggen, langzaam bewegen en trage reacties. Het wordt gezien als een manier om zich af te schermen van de omgeving, doordat het dier niet in staat is met de omgeving en hoge mate van stress om te gaan. De prikkelarme omgeving leidt bovendien tot frustratie en gestoord gedrag, zoals stangbijten, staart- en oorbijten en kannibalisme. Ongeveer de helft van de varkenshouders heeft last van staartbijten op het bedrijf.

De prikkelarme omgeving wordt door Wageningse onderzoekers gezien als één van de grootste welzijnsproblemen in de varkenshouderij en krijgt de hoogste score (score 8) op de schaal van ongerief.

Lees meer over onze campagne

Help de varkens in de vee-industrie!

DONEER NU

Varkensinnood.nl
ANBI logo

© Copyright 2017 Varkens in Nood