In de natuur groeien biggen minimaal 8 weken op bij hun moeder. Maar in de vee-industrie worden ze al na 4 weken bij haar weggehaald. Niet omdat ze daar dan klaar voor zijn, maar omdat een zeug pas weer zwanger kan worden als haar biggen niet meer bij haar drinken. Hoe eerder haar jongen weg zijn, hoe sneller ze weer nieuwe biggen kan ‘produceren’. Wat die biggen nodig hebben van hun moeder, vinden varkenshouders minder belangrijk.
Langzaam opgroeien
Voor jonge biggen is hun moeder alles. Zij voedt en beschermt ze en helpt ze om stap voor stap zelfstandig te worden. Ze leert ze zoeken naar voedsel en omgaan met andere varkens. Langzaam drinken de biggen minder melk en wennen ze aan wortels, knollen en planten. Zo kan hun lichaam zich rustig ontwikkelen en bouwen ze een goede weerstand op.
Stress en ziekte
In de Nederlandse varkenshouderij krijgen biggen die tijd niet. Varkenshouders halen jaarlijks ruim 20 miljoen biggen al na 4 weken weg bij hun moeder, om haar daarna zo snel mogelijk opnieuw te insemineren. De biggen verliezen van de ene op de andere dag hun vertrouwde omgeving en belanden zonder hun moeder in een nieuw hok met onbekende biggen. Daar moeten ze meteen een nieuwe rangorde bepalen én krijgen ze ineens vast voedsel, terwijl hun lichaam daar nog helemaal niet klaar voor is. Angst, verwondingen en ziekte zijn het gevolg.
Dit kan anders
Om gezond en sterk op te groeien, moeten biggen langer bij hun moeder blijven. Geef ze samen minstens 8 weken de tijd. Dat is niet alleen beter voor de biggen maar ook voor hun moeder. Teken de petitie!
Sanne Roelofs
Als bioloog voerde ik 5 jaar lang wetenschappelijk onderzoek uit naar het gedrag en welzijn van varkens in de intensieve varkenshouderij. Dit werk bracht me oog in oog met het dierenleed dat zich op varkensbedrijven afspeelt. Varkens worden behandeld als producten en niet als de slimme, nieuwsgierige levende wezens die ze zijn. Dit wil ik veranderen. Bij Varkens in Nood zet ik me daarom in voor de miljoenen varkens in de Nederlandse vleesindustrie.