Varkens als proefdieren

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat het varken wat betreft het DNA heel veel lijkt op de mens. Dan denkt die mens niet: laten we extra zorgvuldig omgaan met varkens, nee, dan denkt de mens, egoïstisch als altijd, fijn dat ze op ons lijken dan kunnen we die sympathieke, intelligente dieren aan nog meer (wrede) dierproeven onderwerpen.

Varkens zijn sympathieke beesten, en dat werkt heel erg in hun nadeel, want ze laten zich zonder veel protest in donkere hokken stoppen en vetmesten. Varkens zijn intelligent, ze overleven ook onder erbarmelijke omstandigheden en dat komt de vee-industrie heel goed uit. En volgens wetenschappelijk onderzoek lijken ze ook nog eens heel erg op ons mensen. Onderzoekers vonden 112 plaatsen in het varkensgenoom die op een gelijkaardige manier als in het menselijke genoom betrokken zijn bij het ontstaan van aandoeningen zoals obesitas, diabetes, Alzheimer en de ziekte van Parkinson. Dat geeft wetenschappers natuurlijk mooi de kans om het dier aan flink wat dierproeven te onderwerpen. 

Varkens lijken veel op ons, dus aangenomen mag worden dat die dierproeven voor evenveel pijn en angst zorgen als dat de proeven op mensen gedaan worden. Of misschien wel meer, omdat varkens zich niet realiseren wat er aan de hand is. Op mensen mogen de farmaceutische industrie en wetenschappers niet experimenteren, maar op varkens natuurlijk wel. Dat het DNA van varkens erg lijkt op dat van mensen zet de deur wagenwijd open voor nog meer wereldwijde ellende onder varkens, zoals in landen als China en de Verenigde Staten, waar de bescherming van proefdieren minimaal is.

Standpunt Varkens in Nood inzake proefdiergebruik

  • Varkens in Nood vindt dat de mens en de mensheid als geheel, de eigen problemen zelf op moeten lossen en dit niet af moeten wentelen op milieu, dieren of komende generaties.
  • Algemeen uitgangspunt is dat dierproeven zo veel mogelijk vermeden dienen te worden, tenzij het gaat om proeven waar het dier geen enkele schade van ondervindt. 
  • Is er sprake van benadeling van het dier dan alleen na een grondige belangenafweging – hoe meer leed een proef oplevert voor een dier en des te minder het oplevert voor de mens, des te eerder dient het vermeden te worden.
  • Dierproeven uitsluitend om commerciële redenen (zoals cosmetica, patenten) dienen verboden te zijn.
  • Gezondheidsfondsen, zoals het Aids Fonds en het KWF Kankerbestrijding moeten transparant en terughoudend zijn bij proefdiergebruik.
  • Voor de buitenwereld, maar ook voor de eigen medewerkers en collectanten moet duidelijk zijn welk onderzoek met dieren wordt gefinancierd.
  • Donaties moeten geoormerkt kunnen worden zodat geld niet naar proefdieronderzoek kan gaan.
  • Bij de keuze tussen gelijkwaardig onderzoek, moet voorrang gegeven worden aan onderzoek zonder proefdieren.
  • Is sprake van onderzoek met proefdieren dan moet transparant zijn:
    • Wat het onderzoek voor de dieren betekent in termen van dierenwelzijn en pijn.
    • Of (en welke) pijnbestrijding wordt toegepast.
    • Of er euthanasie wordt toegepast om lijden te beëindigen.
  • Zij dienen een substantieel aandeel van hun inkomsten te besteden aan alternatieven, aan vervanging van proefdieren door andere methoden.
  • Het uitbesteden van onderzoek door Nederlandse gezondheidsorganisaties aan landen waar sprake is van minder bescherming van proefdieren dan in Nederland dient vermeden te worden of in ieder geval aan de donateurs van die fondsen duidelijk gemaakt te worden (“ons onderzoek op varkens laten we in China verrichten”).
  • Preventie is beter dan genezen. Gezondheidsfondsen dienen voorrang te geven aan bestrijding van de veroorzakers van schade aan de gezondheid zoals uitlaatgassen, toxische stoffen in het milieu, resistente bacteriën, resten van antibiotica en medicijnen, slechte controle van voedsel, enzovoort.
  • Voor onderzoek naar ziekten waar de mens schuldig aan is, mogen geen proefdieren gebruikt worden. Als mensen door roken, overmatig alcoholgebruik of overgewicht ziek worden, dan moeten ze zelf hiervoor de verantwoordelijkheid dragen. Mensen stellen regelmatig dat ze boven het dier staan, omdat ze bewustzijn hebben en beschikken over een vrije wil waarmee ze (morele) keuzes kunnen maken. Dan is het van tweeën één: of men kiest kennelijk voor een ongezond leven en dan dient men ook de verantwoordelijkheid hiervoor te nemen en dit niet af te wentelen op  - in dit verband onschuldige en niet betrokken - dieren. Of men beschikt (kennelijk) niet over een vrije wil, men is verslaafd o.i.d., maar dan is er geen reden om aan te nemen dat de mens boven het dier staat en vervalt de ratio achter dierproeven.
Varkensinnood.nl
ANBI logo

© Copyright 2017 Varkens in Nood